In 2007, na meerdere periodes waarin het heel slecht met mij ging, werd uiteindelijk de diagnose ‘Borderline, high level’ gesteld. Borderline is een persoonlijkheidsstoornis die wordt gekenmerkt door sterke wisselingen in stemming, gedachten en gedrag. Borderline wordt veroorzaakt door een combinatie van erfelijke aanleg (gevoeligheid) en traumatische gebeurtenissen in je jeugd. Met high level wordtMeer lezen over “Oude Wonden”
Categorie archief: Geen categorie
Prijskaartje
Zaterdag zijn we een dagje naar Vlissingen geweest. Je kunt mij niet gelukkiger maken dan mij mee te nemen naar de zee. Het was al weer een tijdje geleden en omdat de temperatuur nog steeds comfortabel is, was het extra genieten. Mijn Atto (inklapbare scootmobiel) ging mee. Sinds ik ziek ben zijn we wel vakerMeer lezen over “Prijskaartje”
Niet alles is MIJN probleem
Vrijdag: 10.00 uur: De deurbel gaat. De bezorger van Post NL. Pakketje voor de buren. Dit gebeurt wel eens. De buren werken allebei en zijn er dus vaak niet. Ik ben de hele dag thuis, dus ik vond het altijd niet meer dan logisch dat ik hun pakketjes aannam. Ik was immers meestal wel deMeer lezen over “Niet alles is MIJN probleem”
Vastdenken
Ik kan soms ontzettend veel last hebben van piekeren en mezelf vastdenken. Vanmiddag is zo’n moment. Zoals ik al eerder schreef, ben ik sinds juni bezig met koolhydraat beperkt eten. Dit heeft al wel wat opgeleverd: 14 kilo minder, een lagere bloedsuikerwaarde, rust in mijn eetpatroon, nauwelijks meer eetbuien en een verhoogd ‘goed’ cholesterolgehalte. MaarMeer lezen over “Vastdenken”
Nooit meer wandelen
Kenmerkend voor ME/CVS is dat je achteruit kunt gaan door het leveren van inspanning. Dit wordt ook wel Post Exertionele Malaise (PEM) genoemd, of in het Nederlands inspanningsintolerantie. PEM houdt in dat een mentale, cognitieve of lichamelijke inspanning zorgt voor verergering van de klachten. Ongeveer de helft van de mensen met het Post Covid SyndroomMeer lezen over “Nooit meer wandelen”
4 jaar
Vandaag 4 jaar geleden startten de kankerbehandelingen met een zware buikoperatie. Hoeveel mijn leven daarna zou veranderen, daar had ik toen nog geen weet van. En wellicht is dat maar goed ook. Het was toen vooral de vraag wat ze aan zouden treffen en hoe erg het zou zijn. Het goede nieuws was dat zeMeer lezen over “4 jaar”
Twaalf en een halve kilo
Het is alweer 3 maanden geleden dat ik bij de huisarts zat en dat we mijn te hoge bloedsuikerwaardes bespraken. De opmerking van mijn huisarts dat mijn overgewicht wel eens mijn grootste probleem zou kunnen zijn, vond ik een heel boute uitspraak. Ook een niet kloppende uitspraak. Hoewel ik natuurlijk niet kan ontkennen dat forsMeer lezen over “Twaalf en een halve kilo”
Schrijven dan maar?
Het ‘onbestendige’ gevoel is er weer. Na een afwezigheid van, pak ‘m beet, een week of 6. Wanneer de vakantie weer voorbij is, alles teruggeveerd naar normaal. Iedereen zijn plaatsje weer ingenomen heeft: Manlief op kantoor, zoonlief terug op school. Het leven weer zijn normale gangetje gaat, lukt het mij niet goed mijn draai teMeer lezen over “Schrijven dan maar?”
Vrijheid en geluk in kofferformaat
Vorige week werd ik telefonisch geïnterviewd voor het kwartaalblad van Olijf. Olijf is de patiëntenvereniging voor mensen die te maken hebben (gehad) met gynaecologische kanker. In het blad staat de rubriek ‘In beeld’. In die rubriek vertelt een lotgenoot over een hobby die haar door de moeilijke tijd van of na kanker heen heeft geholpen.Meer lezen over “Vrijheid en geluk in kofferformaat”
Het roer om
Tijdens de chemo’s en de bestralingen kwam ik veel aan in gewicht: medicatie, minder bewegen, troosteten, het ging op een gegeven moment met een kilo per week (altijd handig, zo’n fitbit die alles bijhoudt). Na de behandelingen vond ik dat ik dit meteen aan moest pakken en bezocht ik een diëtiste. Ik had een duidelijkMeer lezen over “Het roer om”
Opnieuw leren leven 